Mevrouw Nakayama studeerde in dezelfde klas, studeerde aan dezelfde universiteit af. Op een dag, toen ik de laatste trein miste omdat ik overuren moest maken, zei hij: "Als je op de bank wilt slapen, laat ik je blijven." In de kamer van een andere vrouw terwijl zij daar was... Maar ik had iets van meneer Nakayama kunnen verwachten, die ooit een bim bim was. Huiskleding zonder bh die niet beschermd was in een ruimte die alleen voor ons tweeën was... Ik kon het niet meer aan. Ik bleef doorgaan totdat ik een paar doosjes condooms op een ochtend had gebruikt. Nog steeds een seksuele lust die niet in overeenstemming was. Uiteindelijk werd ik uitgenodigd om te zeggen: "Het kan me niet schelen of ik nog leef."
