Shoko Takahashi en ik waren op de bergachtige bossen toen er plotseling een regenbui opkwam die tot de nacht aanhield. We hadden niemand bij ons die een regenjas meebracht. De regen hield niet op. En hier waren we maar met zijn tweeën. Het verhaal begon daar. De regen maakte ons ijskoud, gelukkig was er in de buurt een verlaten huis en we konden daar gelukkig naartoe. In de ruimte waren we met zijn tweeën, we hadden een ademruimte nodig en ik heb een dromerige tijd doorgebracht.
